header background image
 


 
Tegenwoordig bestaan er honderden sites en apps om je ideale partner te vinden. Met grote voorsprong is Tinder de populairste onder het (al dan niet) jonge publiek. Ik stel mij weliswaar de vraag of deze manier van daten wel zo ideaal is.

Eens online, kom je een gamma potentiële liefdespartners tegemoet. Je weet helaas nooit zeker met wie je aan het praten bent, want een vals profiel is snel gemaakt. Een knappe foto van het internet plukken, een andere naam en je bent klaar om de virtuele datingwereld te veroveren. Het is ook zeer makkelijk om je beter voor te doen dan dat je in werkelijkheid bent en negatieve punten van jezelf zal je niet snel bespreken. Als je chat ga je ook niet meteen botsen op een aanstekelijk karakter of een irritante stem. Je moet steeds bij de pinken blijven en ten allen tijde beseffen dat er een reële wereld is naast die virtuele datingwereld. Ook al is Tinder officieel pas toegankelijk vanaf 18, met een simpel leugentje over hun leeftijd kunnen ook minderjarigen een account aanmaken in de hoop hun perfecte match te vinden. Het is zo eenvoudig:
Je maakt een account.
Je ‘liket’ iemand die je er leuk vindt uitzien.
Je wacht tot zij jou ook leuk vindt en zo ja, je hebt een match.
Je start met chatten.

Die gemakkelijke manier van daten lijkt aan te slaan, want er zijn ondertussen al enkele voorbeelden van Tinderkoppels die in het huwelijksbootje stapten, en daar komen hoogstwaarschijnlijk ‘Tinderen’(tinder+kinderen) van. Enkele eeuwen terug had de Duitse filosoof Arthur Schopenhauer (1788 -1860) al door dat zowel mens als dier op zoek gaan naar warmte, liefde en genegenheid. Dit wordt geïllustreerd in ‘De Parabel van de Stekelvarkens’:
Een troep stekelvarkens kroop op een koude winterdag heel dicht bij elkaar, om door de wederzijdse warmte zich tegen bevriezen te beschermen. Weldra voelden ze elkaars stekels, waarop ze zich dan weer van elkaar verwijderden. Toen nu de behoefte aan warmte hen weer dichter bij elkaar bracht, herhaalde zich hetzelfde bezwaar, zodat ze tussen beide kwellingen heen en weer geworpen werden en dit duurde zolang, tot ze een matige verwijdering van elkaar uitgevonden hadden, waarin ze het 't best uithouden konden. Zo ook drijft de behoefte aan gezelschap, uit de leegte en eentonigheid van het eigen innerlijk geboren, de mensen naar elkander, maar hun vele onaangename eigenschappen en onverdraaglijke fouten stoten hen dan weer van elkaar af. De gematigde afstand, die ze tenslotte uitvinden en waarbij een samenleving kan bestaan, is de beleefdheid en haar gewoonten. Krachtens deze wordt weliswaar de behoefte aan wederzijdse verwarming slechts onvolkomen bevredigd, maar daardoor ook het prikken van de stekels niet gevoeld.
.
 
De zoektocht naar warmte en liefde is voor de mens van cruciaal belang. Maar als het allemaal wat te snel gaat, beginnen jullie je misschien te ergeren aan elkaar zodat je je van elkaar afstoot. Je bent nog steeds op zoek naar warmte, dus zoek je een manier om bij elkaar te kunnen zijn zodat het voor beide partijen leefbaar wordt. Zoals ik eerder al aangaf, kwamen al meerdere huwelijken tot stand via Tinder.
Een fenomeen dat volgens mij een indirect gevolg is van onze maatschappij. Wij als mens hebben steeds de drang om ons te verbeteren. We zijn ambitieus, we worden gepusht om beter te presteren op het werk, we willen kinderen de beste opvoeding geven; de voorbeelden zijn eindeloos.
Als iets beter kan, dan zullen we hiernaar streven. En net die drang om alles te perfectioneren zorgt ervoor dat we niet meer tevreden zijn met wat we hebben.
Het valt mij op dat we de afgelopen jaren opvallend meer echtscheidingen zien in verhouding met het aantal huwelijken. Dit blijkt o.a. uit de gegevens van onderstaande grafiek.
 

 
Dit staat haaks op de filosofie in een andere parabel, nl. de ‘Parabel van Schopenhauer’. Daar prikken de stekelvarkens zich aan elkaars stekels, zoals mensen zich zouden ergeren aan negatieve punten van anderen. En daar waar de stekelvarkens een manier zoeken om toch hun warmte te behouden, gaan wij geen moeite doen, want we willen ons toch verbeteren. Het gevolg is dat we op zoek gaan naar een ander (en beter) persoon bij wie we die warmte kunnen vinden. Wanneer dit niet lukt zoals gewenst, dan kiezen we vaak de gemakkelijke weg: via Tinder en co kan je in luttele seconden iemand nieuw leren kennen.
Misschien gaan mensen toch beter niet op zoek, want “het zekerste middel om niet erg ongelukkig te worden, is niet te verlangen erg gelukkig te zijn.”(A. Schopenhauer)

Auteur: Gianni Blondez - leerling Atheneum Ieper

(De tekst kwam tot stand na de lessenreeks 'Liefde' n.a.v. 'Het voordeel van de Twijfel' https://www.canvas.be/video/het-voordeel-van-de-twijfel/seizoen-1/liefde)

terug naar het overzicht