header background image
 


Jean Van Haudenhuyse - in de kijker

 

"Wat baat het van elk uur in de spiegel te kijken als je jezelf niet ziet?"

De mens achter de naam en het gezicht

Jean Van Haudenhuyse heeft 40 jaar gewerkt bij het Ministerie van Justitie, bij de Rechtbank van eerste Aanleg te Brugge, waarvan 25 jaar als griffier afwisselend in burgerlijke en strafrechtelijke zaken. Volgens Jean is er nog decennia werk aan Vrouwe Justitia. Verfrissende ideeën worden vertikaal geklasseerd. Enkel als er iets ernstigs gebeurt (cf. Marc Dutroux – De Witte Mars) verandert er iets in positieve zin. Vaak moeten er eerst doden vallen vooraleer men in Brussel wakker wordt geschud.

Nu hij gepensioneerd is kan hij zijn vrije tijd besteden aan de zaken die hem het meest interesseren, voor hem is het de mooiste tijd van zijn leven. Enkel nog gezond blijven is de opgave. Zijn belangrijkste bezigheid is het onderwijs. Hij heeft zich samen met enkele vrijzinnige vrijwilligers verenigd in de ‘Vrienden van het GO!’. Hun doel is het ‘Gemeenschapsonderwijs’, ‘het GO! onderwijs van de Vlaamse Gemeenschap’, zo veel mogelijk in de kijker te plaatsen. Zij zetten elk jaar de meest ‘sociaal verdienstelijke leerlingen’ in de bloemetjes en indien nodig helpen ze hen financieel, op een weliswaar heel discrete wijze. Op een positief pluralistische en humanistische basis ondersteunen de 4 lokale verenigingen ‘Vrienden van het GO!’ in West-Vlaanderen dit onderwijs, waar elk kind een VIP is en waar geen onderscheid gemaakt wordt tussen ras, godsdienst of huidskleur.

Jean was vier jaar (vrijwillig) ondervoorzitter in de ‘Commissie van Toezicht’ over de Brugse gevangenis. Een commissie die zorgde voor toezicht of de gedetineerden correct werden behandeld. Het project - destijds ingevoerd door minister Onkelinx - lag in Brugge enkele jaren stil, maar is nu terug opgestart met andere vrijwilligers.

Dit is belangrijk voor Jean: “Mijn grootste verlangen van een andere persoon is eerlijkheid. Ik heb zelfs moeite met leugens om bestwil. Ook kinderen moeten daar bij mij niet mee afkomen. En wie een masker opzet is bij mij helemaal niet welkom. Alhoewel ik soms wel eens een grote bek durf opzetten en mensen op hun plaats kan zetten, kan ik ook wel verdragen dat mensen dat met mij doen. Ik vrees evenwel dat ik aanzien word als een moeilijk mens, maar mensen die mij beter kennen weten dat ik maar een klein hartje heb en absoluut niet rancuneus ben.”

Het vrijzinnig humanistische in Jean

Jean noemt zichzelf een vrijzinnig humanist en een atheïst, alhoewel hij met dat woord wat problemen heeft, gezien volgens hem ‘god’ niet bestaat en dus ook niet kan benoemd worden. Een agnost (die niet weet, twijfelaar) of ‘ietsist’ (er is iets tussen hemel en aarde!) is hij helemaal niet, want dat zou betekenen dat hij twijfelt aan het bestaan van een ‘god’ en dat doet hij niet. Vrijzinnig zijn betekent voor hem niet alleen niet-gelovig zijn, atheïst zijn, maar ook pluralist zijn. Iedereen waarderen en helpen is zijn boodschap. Vrijzinnigheid is voor hem niet alleen een levensstijl maar ook politiek getint.

Jean: “Men zegt dat je van jezelf moet houden vooraleer je andere mensen graag kunt zien. Ik heb dat nooit echt begrepen. Waarom zou ik van mezelf moeten houden? Wat baat het van elk uur in de spiegel te kijken als je jezelf niet ziet? Ik houd trouwens zowel van mensen als van dieren. Ik zal iedereen die in nood is helpen, ik ben de eerste om iemand uit de brand te halen.”

“Als vrijzinnige kan het mij evenwel niet schelen als die mensen al dan niet gelovig zijn, alhoewel dogma’s mij geen vertrouwen geven, en de mensen die dogma’s aankleven moeten mij bewijzen rechtschapen en eerlijk te zijn. Zo niet kan ik gevaarlijk uit de hoek komen als ik word aangevallen. Ik weet zeker van mezelf dat ik zonder aarzeling iemand zou kunnen doden als die mijn kinderen of geliefde in gevaar brengt. Ik zou evenwel niet kunnen vechten voor een stuk land (al zal ik mijn huisje met hand en tand verdedigen indien nodig); ik zou wel vechten voor een gedachte, voor vrijheid, voor democratie… (alhoewel de minderheid ook soms wel eens gelijk kan hebben).”

Jean is een actieveling binnen de vrijzinnige gemeenschap, hij vertelt: “Ik was pas 14 jaar oud toen ik deel uitmaakte van het Humanistisch Jongeren Bestuur, de Francisco Ferrerclub in Oostende. In de jaren ’80 werd ik bestuurslid van het Humanistisch Verbond en van 1988 tot 1992 was ik er voorzitter. Ik nam ook enkele jaren de functie van penningmeester waar. Ook was ik enkele jaren bestuurslid van VLC De Geuzetorre in Oostende. Sedert januari 2012 ben ik bestuurslid van het Comité voor het Lentefeest voor de Vrijzinnige Jeugd te Oostende.

Jean is voorzitter van ‘De Vrienden van het GO! Brugge-Oostkust’ en neemt daarbij de vrijzinnige waarden verdraagzaamheid en streven naar gelijkwaardigheid mee: zij lauweren evengoed kinderen die in het GO! godsdienst volgen als verdienstelijke leerling of helpen hen bij financiële nood.

terug naar het overzicht