header background image
 


 

Op 19 oktober was het Youca action day, wat betekent dat meer dan10.000 jongeren één dag gaan werken voor 50 euro en dit bedrag laten doorstorten naar een goed doel. Dit jaar was het goede doel de ondersteuning van TRIAS, een organisatie die de ontwikkeling van plaatselijke jongeren in El Salvador ondersteunt want, het leven is er allesbehalve eenvoudig. Het land staat ondermeer bekend om zijn heel hoge criminaliteitscijfers: er vinden gemiddeld 13 moorden per dag plaats. Verschillende organisaties zoals TRIAS, proberen jongeren van de straat te houden, want daar geraken ook zij mogelijk verzeild in diezelfde miserie. Om hen te helpen gingen wij van het Atheneum te Ieper - samen met nog duizenden anderen jongeren uit Vlaanderen - een dagje werken.

Mijn zoektocht naar een geschikte job verliep wat stroever dan verwacht. Uiteindelijk vond ik een leuke plek: het huisvandeMens in Brugge; andere leerlingen werkten een dagje in basisscholen en sommigen zelfs in het Europees parlement. Bij het huisvandeMens in Brugge leerde ik die dag zeer veel bij. Ik kreeg er de kans om een uitvaartgesprek bij te wonen met een ex-vrijwilliger van het huisvandeMens. Het enige rare aan dit uitvaartgesprek was dat het voor zichzelf was; die zaterdag (21 oktober) zou hij nl. euthanasie krijgen… Dit was voor mij de omgekeerde wereld. Normaal is de dood iets wat onverwachts komt. Het gebeurt zomaar, maar niet in dit geval. Dit was toch wat anders en als eerbetoon aan die persoon zou ik deze hele euthanasiediscussie nog heel eventjes willen aankaarten. Uit respect ook voor die mensen die nu lijden en deze keuze willen maken.

België keurde in 2002 als een van de eerste landen in de wereld de euthanasiewet goed. Euthanasie kan enkel worden uitgevoerd bij een ongeneeslijke ziekte of bij ondraaglijk lijden van de patiënt, maar zelfs dan kan er nog discussie zijn. Is de patiënt wel nog goed in zijn hoofd? Heeft hij ze nog allemaal op een rijtje? En zelfs al voldoet de patiënt aan alle voorwaarden, dan stuit hij nog vaak op ongeloof van buitenstaanders, familieleden, etc. Heel vaak snappen mensen het verschil niet tussen euthanasie en zelfmoord.

Maar wat is het verschil? In elk geval, in beide gevallen ga je dood. Velen onder ons vinden dat de arts de hoop op verbetering voorop moet stellen. Dat euthanasie tegen de natuur in is of het ultieme religieuze argument: “het is niet aan de mens om het leven te beëindigen; dit is de taak van god.”

Ik wil zeker de gelovigen onder ons niet viseren, maar het wordt toch stilaan tijd dat zij met z’n allen met de voetjes op de grond komen en stilstaan bij de realiteit, of op z’n minst wat kritisch gaan nadenken over onze grote onzichtbare schepper. En laten we daarna met z’n allen de keuze van deze mensen respecteren en er niet zo’n groot misbaar rond maken. Tenzij u graag uren treinvertraging, file of wat dan ook wenst omdat iemand geen andere uitweg ziet dan zichzelf voor de trein te gooien of van een brug te springen.

Volgens mij moet euthanasie er komen voor iedereen die dit wenst; dus ook voor mensen die levensmoe zijn. Ja, zelfs voor diegene die al geruime tijd met zelfmoordgedachten rondlopen. In vergelijking met zelfmoord is euthanasie geen ontsnappingsmiddel, maar vooral een redmiddel; het biedt mensen een kans om respectvol afscheid te nemen van het leven én van hun dierbaren.



Auteur: Gianni Blondez, leerling niet-confessionele zedenleer
Bron: tijdschrift Rechstreeks

terug naar het overzicht